Mielikki, de Wild Moeder
Domein: natuur, leven, groei, verval en wederkerigheid.
Mielikki is de godin van het levende evenwicht. Zij wordt niet gezien als een stille tuin waar niets mag veranderen, maar als het bos zelf: jong blad, oude wortels, hongerige dieren, genezende kruiden, rottend hout en nieuw leven dat daaruit opkomt. Voor haar volgers is de natuur geen bezit en geen decor, maar een relatie.
Wie Mielikki eert, probeert niet alleen te nemen. Jagers danken hun prooi, boeren laten iets terug aan de grond, genezers geven kruiden met een gebed en reizigers laten soms brood, fruit of melk achter bij wortels of bronnen. Een eenvoudig gebaar telt vaak meer dan grote woorden.
Haar heiligdommen staan meestal buiten: een oude wilg, een heldere bron, een kring van stenen, een mosbedekte houten schrijn of een open plek waar niemand bouwt. In dorpen is haar aanwezigheid vaak te vinden in kruidentuinen, genezingshutten en bomen waar linten of kleine offers hangen.
Let op: Mielikki’s balans kan ook hard zijn. Sommige radicale volgers verwarren natuur met onverschilligheid en noemen elk lijden “de kringloop”, zelfs wanneer hulp mogelijk is.